φοβήθηκα πως θα βαρεθώ

σήμερα είναι μια ηλιόλουστη μέρα του Μαρτίου। Μόνο ηλιόλουστες μέρες αυτός ο χρόνος σπάνια βροχές είναι η επομένη της επετείου ξέρεις αυτής της επετείου της απελευθέρωσης...είναι η επομένη της επετείου του δανεισμού και της εμπλοκής του ελληνικού έθνους σε ένα μεγάλο στεγαστικό με υπέρογκες δόσεις। δεν θέλω να εμπλακώ στην λεφτοσυζήτηση φοβάμαι πως αυτή η πλασματική κρισημότητα των καταστασεων θα με κάνει να βαρεθώ। ναι ουσιαστικά αυτο φοβάμαι κάθε φορα που πάω να εμπλακώ σε κάτι ...να μην βαρεθώ । κι οταν σκέφτομαι τι σημαίνει η λέξη βαριέμαι ειλικρινά δεν μπορώ να βάλω τις γνώσεις μου ή και τις αναγνώσεις μου σε εφαρμογή। μηπως σημαίνει δουλειά δεν είχε ο διάολος βαρούσε τα παιδια του ; λαικιστί μάλλον αυτό σημαινει , οτι δεν έχω τιποτα να κάνω η καλυτερα δεν βρισκω νόημα στο να κάνω κατι । καμία φωτογραφια δεν θα συνοδέψει αυτα τα κείμενα με εκνευριζουν τα μπλογκς που πανω είναι η φωτοφραφία και κάτω το κείμενο । μου θυμίζει κατι απαίσια τετράδια αντιγραφής που είχαμε στο δημοτικό και ο δάσκαλος μας υποχρέωνε να αντιγράφουμε απο το βιβλιο και πάνω να κάνουμε μια ζωγραφιά । γιατι πρέπει πάντα ένα κείμενο να έχει δίπλα φωτογραφίες ; δεν μπορείς να καταλάβεις τι εννοεί; κι ακόμα αυτή η αφόρητα κλισέ πρόταση "μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις" τι τραγική ! η αναγκαιότητα της οπτικοποίησης των πάντων έχει καταδυναστεύσει την φαντασία μου । φοβάμαι πως βαριέμαι τον βομβαρδισμό με τις εικόνες । ακόμα και στις μηχανές αναζήτησης μου ζητήθηκε να πω ३ από τις αγαπημένες μου παραλίες κι αντί να αρκεστώ στην ονομασία έπρεπε να τις δω για να τις δουν κι αλλοι και να έχουν κι αυτοί αυτές τις παραλίες για αγαπημένες । κάτι δηλαδή εκ διαμέτρου αντίθετο μ'αυτό που μας έλεγαν παλιά διάβασε για να εξάψεις την φαντασία σου τώρα δες για να την εξάψεις...φθηνό και δεν απαιτεί τίποτα। γίνεται στα πλαίσια του πλούτου και της ευκολίας । στα πλαίσια της λαγνείας αυτού του αμαρτήματος που βγαίνει στην φόρα με τήν όραση ...άχριστη αίσθηση μαζί με την ευχαρίστηση σου προσφέρει και φόβο ...προσοχή οχι τρόμο ....φόβο ....αυτόν τον φόβο οτι θα βαρεθείς...

Μια ηλιόλουστη μέρα του Σεπτέμβρη

Καλημέρα , είναι μια ηλιόλουστη μέρα του Σεπτέμβρη , εδώ, εδώ που βρίσκομαι, εδώ που ζώ και δουλεύω ...τόπος ; παντού, χρόνος ; πάντα . Ακούω κόσμο και δουλεύω, ή κάνω πως δουλεύω .Μιλώ σε εσάς εκεί έξω ή εδώ μέσα. Δεν ορίζω το χώρο μου. Δεν θα με διαβάσετε το ξέρω, όμως με γοητεύει αυτή η απαξίωση. Κρύβω μέσα μου την ελπίδα πως θα βρεθεί αυτός ο ένας που θα με διαβάσει κι αυτό θα είναι για μένα μια επιτυχία, ίσως η πρώτη μπορεί και η τελευταία. Σήμερα όλα δουλεύουν αρμονικά, τίποτα δεν έχει χαλάσει την καθημερινότητα μας , ούτε τα τηλέφωνα που δεν χτυπουν τόσο συχνά, ούτε τα αυτοκίνητα , ούτε οι υποχρεώσεις. Είναι κάτι όμως που με κάνει να θέλω να αρχίσω αυτό το διάλογο. Αυτό το ερώτημα που δημιουργείται "αν σου έδιναν ένα μπαλκόνι για μισή ώρα και μια πλατεία γεμάτη κόσμο τι θα έλεγες " "τι θα έλεγες στον κόσμο σου;". Ένας φίλος μου περιέγραφε κάποτε την καθημερινή κραυγή του γείτονα στο απέναντι του μπαλκόνι κατα τις 9 κάθε πρωί . Έβγαινε λέει και φώναζε "παμε δυνατα" πάω και στοίχημα πως αν ο τύπος έφτιαχνε Blog θα το ονόμαζε έτσι και θα έβαζε καθημερινά αυτή την ανάρτηση. Κι αν ο τύπος (Λίτσης) "στην ψυχή στο στόμα" έκανε blog λίγο πριν αυτοκτονήσει θα το ονόμαζε "όλα καλά ρε!όλα καλα ". Σκέψεις και τίτλοι . Τι τίτλο θα έβαζες ? Αλήθεια τι τίτλο θα έβαζες στην κάθε μέρα σου ; Αυτό το παιχνίδι θα παίξουμε , αυτό το παιχνίδι θα παίζουμε. Θα βρίσκουμε τίτλους πράγμα εξαιρετικά δύσκολο ενίοτε ακατόρθωτο κι όμως τοσο προκλητικο. Αγγελία : Ζητείται διαφημιστής/τρια με αυτα κι αυτα να ξέρει αυτό και αυτό στείλτε βιογραφικό με τίτλο . Απάντηση : Τίτλος Βιογραφικού "ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ" καλή μας παρτίδα...