Μια ηλιόλουστη μέρα του Σεπτέμβρη

Καλημέρα , είναι μια ηλιόλουστη μέρα του Σεπτέμβρη , εδώ, εδώ που βρίσκομαι, εδώ που ζώ και δουλεύω ...τόπος ; παντού, χρόνος ; πάντα . Ακούω κόσμο και δουλεύω, ή κάνω πως δουλεύω .Μιλώ σε εσάς εκεί έξω ή εδώ μέσα. Δεν ορίζω το χώρο μου. Δεν θα με διαβάσετε το ξέρω, όμως με γοητεύει αυτή η απαξίωση. Κρύβω μέσα μου την ελπίδα πως θα βρεθεί αυτός ο ένας που θα με διαβάσει κι αυτό θα είναι για μένα μια επιτυχία, ίσως η πρώτη μπορεί και η τελευταία. Σήμερα όλα δουλεύουν αρμονικά, τίποτα δεν έχει χαλάσει την καθημερινότητα μας , ούτε τα τηλέφωνα που δεν χτυπουν τόσο συχνά, ούτε τα αυτοκίνητα , ούτε οι υποχρεώσεις. Είναι κάτι όμως που με κάνει να θέλω να αρχίσω αυτό το διάλογο. Αυτό το ερώτημα που δημιουργείται "αν σου έδιναν ένα μπαλκόνι για μισή ώρα και μια πλατεία γεμάτη κόσμο τι θα έλεγες " "τι θα έλεγες στον κόσμο σου;". Ένας φίλος μου περιέγραφε κάποτε την καθημερινή κραυγή του γείτονα στο απέναντι του μπαλκόνι κατα τις 9 κάθε πρωί . Έβγαινε λέει και φώναζε "παμε δυνατα" πάω και στοίχημα πως αν ο τύπος έφτιαχνε Blog θα το ονόμαζε έτσι και θα έβαζε καθημερινά αυτή την ανάρτηση. Κι αν ο τύπος (Λίτσης) "στην ψυχή στο στόμα" έκανε blog λίγο πριν αυτοκτονήσει θα το ονόμαζε "όλα καλά ρε!όλα καλα ". Σκέψεις και τίτλοι . Τι τίτλο θα έβαζες ? Αλήθεια τι τίτλο θα έβαζες στην κάθε μέρα σου ; Αυτό το παιχνίδι θα παίξουμε , αυτό το παιχνίδι θα παίζουμε. Θα βρίσκουμε τίτλους πράγμα εξαιρετικά δύσκολο ενίοτε ακατόρθωτο κι όμως τοσο προκλητικο. Αγγελία : Ζητείται διαφημιστής/τρια με αυτα κι αυτα να ξέρει αυτό και αυτό στείλτε βιογραφικό με τίτλο . Απάντηση : Τίτλος Βιογραφικού "ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ" καλή μας παρτίδα...